Column Wiel Verheesen in Limburgs Wielercafé, woensdag 31 juli 2019 in Café D’r Klinge, Pancratiusplein, Heerlen

Marcel Gouka    1 augustus 2019

Weet U nog wie de eerste Profronde van Heerlen won? Nee, dit is geen quizvraag, maar ik stel ze toch. Want uiteindelijk zijn we hier allemaal samen gekomen omdat aanstaande vrijdag diezelfde ronde, hoewel intussen omgedoopt in Raboronde Heerlen, weer wordt verreden. Het zal al voor de dertigste keer zijn. Dat is niet niks, wél een compliment waard voor de organisatoren. Er komt heel wat bij kijken om zo’n evenement jaar na jaar te laten doorgaan, neem dát van mij aan. Denk alleen maar eens aan het financiële plaatje. Voor ik verder ga kom ik toch nog even terug op de openingsvraag. Ik voel me namelijk verplicht om te melden dat die winnaar in 1990 Peter Winnen was. Hij had zes seconden voorsprong op Jelle Nijdam en Erik Breukink en zestien tellen winst ten opzichte van Maarten Ducrot (ja, ja, onze huidige TV-commentator bij de NOS), Frank Pirard, Frans Maassen, Henri Manders en Gert Jakobs, waarna weer een halve minuut later John Vos de rest van het aanvankelijk 39 man sterke veld binnen leidde.

Peter Winnen was een kleine vijf weken eerder op de Lange Raarberg in Meerssen kampioen van Nederland geworden, maar in de daaropvolgende Ronde van Frankrijk – hij behoorde tot de Bucklerploeg van Jan Raas – afgestapt. De naweeën van een aanrijding daags voor de start speelden een rol bij dit vroegtijdig Tour-afscheid. Dat vond, om precies te zijn, plaats in de elfde rit met aankomst op ….. Alpe d’Huez, de col waar hij jaren eerder twee keer had getriomfeerd. Jawel, glorie en nederlaag lagen ook toen al dicht bijeen.

Overigens, een dag na ’Heerlen’ in 1990 draaiden de wielen in Elsloo, waar het feest begon met een mini-tijdrit op de Maasberg. Weet U wie dát ritje won? Danny Nelissen. Het was zijn allereerste optreden tussen de profs. Limburg had toen trouwens – na het verdwijnen van Het Wonder van Obbicht en de Flits door Echt – ook in Panningen, Linne en Maastricht nog een na-Tourcriterium. Als ik daaraan toevoeg dat uit dit rijtje alleen Heerlen en Maastricht zijn overgebleven kom ik automatisch weer terug bij het eerder uitgesproken compliment dat organisatoren verdienen die stand houden. Begrijp me goed, ik ga hier geen lofzang doen op de sportieve waarde van zo’n criterium, want net als mijn persoontje weet U dat het in de allereerste plaats volksvermaak is geworden. Noem het voor mijn part voorál vermaak, met een knipoog naar de sport. So what. Als de massa er ooit op uitgekeken raakt verdwijnt het rondje gewoon in het archief of anders toch minstens in de schaduw van de kerk en kroegen waar tijdens zo’n koers enkele tientallen keren omheen gedraaid wordt.

Trouwens, het echte wielerwerk blijft gewoon doorgaan, ook als de criterium-carrousel draait. Zelfs toen de Tour bezig was werd namelijk door een ander deel van het peloton in een rittenkoers of eendaagse wedstrijd van stad-naar-stad gefietst. Vanmiddag is bijvoorbeeld de Ronde van Wallonië geëindigd, die vrijdag begon en voorafgegaan werd door de Grote Prijs Pino Cerami, een kasseienkoers in de Borinage. Zaterdag is de Clasica San Sebastian en voorts werpen de Ronde van Polen, de Europese Kampioenschappen in Alkmaar, de Binck Bank Tour en Ronde van Spanje alweer hun schaduwen vooruit, zonder natuurlijk het WK in Engeland en de najaarsklassiekers te vergeten. Nee, U hoeft zich als fan aan het TV-scherm in augustus, september en het eerste deel van oktober echt niet te vervelen. Bovendien, live kunt U dezer dagen ook al genieten van pure wielersport, ofschoon het in dit geval geen profwedstrijd, maar een wedstrijd voor Beloften tussen 19 en 22 jaar betreft, de ’Hel van Voerendaal.’ Die wordt zondag over 162 kilometer oftewel negen lastige ronden van ieder 18 kilometer verreden. Ga bijvoorbeeld na de start bij Résidence Valkenburg in Schin op Geul eens een kijkje nemen bij de verschillende finishpassages in Ransdaal of bij doorkomsten op de Fromberg of Bergseweg tussen Kunrade en Ubachsberg. Misschien ziet U wel een toekomstige etappewinnaar of geletruidrager in de Tour de France voorbij komen? Het zou zomaar kunnen. Mike Teunissen, die de openingsetappe in de voorbije Tour won en een paar dagen het geel droeg, heeft toch ook vóór zijn overstap naar de profs de Hel van Voerendaal gewonnen. Als ik me goed herinner was dat in 2013. En ook huidige collega’s van hem zoals Robert Gesink, Tom-Jelte Slagter, et cetera hebben er met de bloemen gezwaaid. Jawel, voordat je überhaupt een profcontract verdient zal je toch getoond moeten hebben dat je iets in je mars hebt.

Wat ik tot slot nog kwijt wil (en dan kijk ik toch weer naar de eerste editie van de Profronde Heerlen) is het feit dat de toenmalige triomfator Peter Winnen een inwoner van Ysselsteyn was, kerkdorp binnen de gemeente Venray. Weet U wie daar ook geboren werd en volgens mij nog steeds woont? Mike Teunissen. Gaan de bloemen vrijdag aanstaande misschien opnieuw mee naar het Peeldorp? Ik houd niet zo van voorspellingen en wil evenmin de expert uithangen, maar mij zou het niks verbazen. In ieder geval: alvast prosit, veel plezier en bedankt voor Uw aandacht.

Wiel Verheesen