Column door Wiel Verheesen in Limburgs Wielercafé, de Rebelle, Maastricht, op 7 augustus 2018

Marcel Gouka    8 augustus 2018

Hij start niet. Hij start misschien. Hij start wel. Beste mensen, ik heb het niet over provinciegenoot Lars Quaedvlieg die na een etappezege in de Ronde van Kameroen op dit moment deelneemt aan weer een andere rittenkoers in Afrika, de Ronde van Rwanda. Ik heb het, maar dat begrijpt U, over Tom Dumoulin. Natuurlijk, over wie anders? Zijn deelname aan de Ridderronde geeft extra cachet aan het evenement dat morgen de binnenstad van Maastricht weer in vuur en vlam zet. Niet letterlijk, hoop ik, want ik wil hier wel in een leuke sfeer met wielervrienden (en vriendinnen, als het effe kan) mijn dorst lessen zonder opzij te moeten gaan voor de brandweer. Kortom, ik ben er van overtuigd dat Maastricht de naam van gezelligste profcriterium in Nederland weer waar zal maken. Ho, ho, hoor ik ze roepen in Heerlen, Boxmeer, Surhuisterveen, Chaam of Roosendaal, naar ik doe niemand daar te kort . Het jaarlijks fietsevenement in de straten van jullie stad of dorp mag er óók zijn, maar Maastricht heeft nu eenmaal zichzelf als eerste de zojuist genoemde status toebedeeld. En dan moet je achteraf niet zeuren. Als jullie desondanks willen discussiëren over het gezelligheidspercentage zeg ik gewoon: Doe dat asjeblief thuis en niet hier. Discussies zijn soms zinloos en vaak ook nog eens vermoeiend. Vandaar.

Zal ik het duidelijker stellen? Ik heb in mijn leven, als ik me goed herinner, al zeker acht keer de film van de eeuw gezien. Nou, dan weet je het wel. Ieder zijn of haar smaak. En ieder ook zijn visie. Zo heb ik het bijvoorbeeld allesbehalve slim gevonden dat Marianne Vos, Ellen van Dijk en wellicht nog een andere Nederlandse dame zondag in het Europees kampioenschap het peloton op sleeptouw namen terwijl Anna van der Breggen met een medestrijdster (die zij in de sprint zeker de baas kon) ontsnapt was. ’We wisten niet hoe het precies zat,’ heb ik als excuus gehoord. ’Er werd zonder oortjes gereden,’ luidde weer een andere reactie. Ziet U nu wel. Er is altijd stof tot discussiëren indien men dat wil, maar wat maakt het uit als tenslotte toch het nuchtere resultaat allesbepalend is. Moet ik nog zeggen dat de titel in Glasgow naar de Italiaanse Marta Bastianelli ging, onze Marianne Vos op de tweede plek strandde en de gedoodverfde favoriete Van der Breggen met de achtste stek tevreden moest zijn? Het kan verkeren, zei wijlen Bredero al. Voor bondscoach Thorwald Veneberg en zijn hard fietsende dames is een evaluatie – in alle rust – wellicht het beste wat er in de gegeven omstandigheden nog gedaan kan worden.

Overigens, ik kijk alweer uit naar de Europese titelstrijd voor de mannen, aanstaande zondag in de hoofdstad van Schotland waar Nederland zeker niet kansloos is. En ’s anderdaags begint dan de BinckBank Tour die een week lang door Nederland en België zal trekken, dit keer zonder Dumoulin, de winnaar van vorig jaar. Tom begint pas over twee weken weer aan het grotere werk, de Ronde van Duitsland. Die is na jaren van afwezigheid weer teruggekeerd op de kalender. Totdat het startschot in de Deutschland Tour klinkt geeft Dumoulin er de voorkeur aan om de kassa te laten rinkelen. En onder ons gezegd, daar is niks mis mee. Het ijzer smeden als het heet is, of hoe noemen ze dat ook weer. Tijdens een iets jongere periode in mijn aardse bestaan dacht ik daar precies eender over, al ging het dan niet om startgelden, ha, ha. Zo eerlijk ben ik dan ook wel weer.

Goed, de BinckBankTour met etappe-aankomsten in Venray en Sittard, respectievelijk volgende week dinsdag en zaterdag, eist weer de aandacht op, maar zoals ik bij het vorige Limburgse Wielercafé in Heerlen al meldde zal er wat deze provincie betreft in de komende weken nog méér bedrijvigheid zijn. Ik herhaal daarom nog even dat de Boels Ladies Toer een paar dagen door Limburg trekt, maar ook dat de Hel van Voerendaal aanstaande zondag doorgaat, daarna een lastige koers in Berg en Terblijt, vervolgens de aloude, maar springlevend gebleven Pijl van Heerlerheide en tenslotte de altijd selectieve Eurode-Omloop van Kerkrade. En als straks op het WK in Oostenrijk Tom Dumoulin, Wout Poels en (wie weet) Mike Teunissen echt meedoen in de strijd om de regenboogtrui kunnen we ons plezier helemaal niet meer op. Dat is in ieder geval andere koek dan een discussie over wie nu echt het gezelligste wielercriterium in het land organiseert. Kunnen we daarom niet beter de ober laten aanrukken. Liefst met onmiddellijke ingang. Ik heb dorst. U ook? Nou dan.

Wiel Verheesen