Column door Wiel Verheesen in LIMBURGS WIELERCAFÉ woensdag 18 juli 2018, Café D’r Klinge, Pancratiusplein, Heerlen

Marcel Gouka    19 juli 2018

Vanmiddag óók genoten van de tweede Alpenetappe in de Tour? Ik wel. Mensen toch, dit was wielersport van de bovenste plank. ’Bravo les Coureurs’ stond er op een spandoek. Een eerbetoon aan het hele, uiteengeslagen, zwoegende en zwetende peloton. Dan kun je boegeroep van idioten of andere waanzinnigen die het met een of andere gebeurtenis niet eens zijn, missen als kiespijn. Ik hoef hier niet uit te leggen dat het gaat om de al maanden durende heisa rond de pufjes van Chris Froome. Niettemin, de wereld draait door. Gelukkig. De Tour ook. Gelukkig.

Ik ben geen chauvinist, meen  ik van mezelf te mogen zeggen. Als ik naar een Touretappe kijk probeer ik te genieten van de strijd die geleverd wordt, vooral van het tactisch spel.  Aanvallen en tegenaanvallen behoren daar net zo goed toe als het positioneren voor de eindsprint, of de kunst om de krachten goed  te verdelen als het op klimmen aankomt. Het gaat mij om het ’totaalpakket.’  De nationaliteit van de betrokkenen speelt daarbij geen rol, in ieder geval een ondergeschikte. Maar toch gaat er, ik wil dat niet verdoezelen, een bepaald gevoel door mijn lijf als ik landgenoten in het algemeen en provinciegenoten in het bijzonder bezig zie, vooral wanneer ze degelijk werk leveren in het belang van henzelf en van de ploeg.

Dus ga ik er ik thuis, in mijn eentje, altijd nog eens extra voor zitten als Dylan Groenewegen  met een ontploffend peloton naar de streep dendert of  Tom Dumoulin de groep der favorieten aan gort probeert te rijden. En dus kan ik ook waardering opbrengen voor die andere Limburger, Wout Poels, als hij zijn teamgenoten Chris Froome en Geraint Thomas (de twee grootste opponenten van Tom Dumoulin) op sleeptouw heeft en naar de eindzege probeert te loodsen. Het is koers, hé, en vooral: het is de Tour, de belangrijkste wedstrijd in het beroepswielrennen. Sentimenten zijn er voor andere gelegenheden.

Wie straks, over anderhalve week, in Parijs op het hoogste trapje staat? Ik durf het niet te voorspellen. Ten eerste ben ik nooit een kei geweest in het maken van prognoses. En als ik mij er desondanks aan waagde, bijvoorbeeld omdat een neefje of schoonzus advies vroeg bij het invullen van de Tourtoto, zei ik er altijd bij dat ze niet teleurgesteld moesten zijn indien achteraf zou blijken dat ze niet meedeelden in de prijzenpot.  Ik zei er trouwens  ook altijd bij dat ik mij gelukkig prees vanwege het feit dat ik geen financiële adviezen hoefde te geven. Misschien zou de onderhavige dan zelfs rechtstreeks op een faillissement afstevenen. Je moet je plaats weten, niet waar.

Goed, ik weet dus gewoon niet wie de Tour wint. Het kan Froome of Thomas  zijn, waarom niet? Het kan Dumoulin zijn, waarom niet? Maar het kan ook Nibali, Quintana, Landa,  Yates,  Zakarin, Kruijswijk, Bardet , Fuglsang, Dean Martin of god weet wie nog anders zijn? Vergeet vooral niet de Sloveen Roglic. Een ding weet ik zeker. Richie Porte wordt het niet. Hij is na een ongelukkige val al naar huis. Toen ik de Australiër zondag tijdens het begin van de kasseienrit naar Roubaix op de grond zag zitten moest ik even slikken. Hoeveel pech kan een mens verdragen, dacht ik, toen de Australiër werd afgevoerd. Vorig jaar was hij ook al op onfortuinlijke wijze uit de Ronde van Frankrijk gekieperd. En nauwelijks terug, in topvorm, gaat het dan opnieuw mis. Kortom, wat betekenen prognoses in een Tour waar iedere dag, ieder uur, nee, iedere seconde het onvoorspelbare kan gebeuren. Vraag het anders ook maar aan Tony Martin of Michael Matthews die eveneens ten gevolge van tegenslag uit de koers zijn verdwenen. En U mag Uw oor ook te luisteren leggen bij Cavendish, Uran en consorten voor wie het tot nu toe ook nog niet allemaal hosanna is.

Weet U overigens wat ik wél zeker weet en waarover ik mij toch wel verheug? We gaan in Limburg een drukke augustusmaand op wielergebied tegemoet. Eerst op 3 augustus de Raboronde in Heerlen (met Dumoulin aan de start), een dag later de Ronde van Ospel, daarna de Ridderronde van Maastricht (8 augustus),  de Hel van Voerendaal (12 augustus), de BinckBankTour met etappefinish in zowel Venray als Sittard, gevolgd door een selectieve koers in Berg en Terblijt (19 augustus), de Pijl van Heerlerheide (26 augustus) en de Holland Ladies Tour, opnieuw met een sterk Limburgs wedstrijdgedeelte. Alle reden dus voor een prettig gevoel.

Wiel Verheesen