Oud-Tourrenner Henk Steevens overleden

Marcel Gouka    30 mei 2020

Oud-Tourrenner Henk Steevens overleden

Door Wiel Verheesen

In zijn woonplaats Elsloo heeft Henk Steevens de eindstreep van het leven bereikt. Vrijdag 29 mei 2020 stierf hij, 88 jaar oud. De ex-wielerprof was tot zijn dood zowel de oudste nog levende Limburgse Tour de Francerenner, alsook de laatst overgeblevene van de Nederlandse ploeg die in 1953 het landenklassement in de Ronde van Frankrijk won. Jan Nolten, Wim van Est, Wout Wagtmans, Gerrit en Adri Voorting, Hein van Breenen, Thijs Roks, Adri Suykerbuyk en plaatsgenoot Sjefke Janssen waren onder leiding van Kees Pellenaars zijn teamgenoten.

Steevens’ heengaan kwam niet onverwacht, maar ik werd er toch een tijdje stil van toen de melding binnenkwam. Niet verwonderlijk, want zowel vóór als na mijn pensionering bij de krant had ik altijd een stevige band met hem. Dat kwam trouwens een paar dagen voor zijn overlijden nog tot uiting. Net als mijn oud-collega Bennie Ceulen en de vroegere Tourrenner Huub Harings kreeg ik namelijk een telefoontje van Steevens junior met de mededeling dat de gezondheidstoestand van papa snel verslechterde, maar dat hij juist dáárom nog graag een keer met ons drieën wilde praten. Afscheid nemen voor altijd. Natuurlijk zijn Bennie, Huub en ik dezelfde dag naar Elsloo gegaan. Een ontroerend samenzijn waarin grote delen van zijn wielerjaren voorbij kwamen. Opvallend was daarbij hoe helder van geest Henk nog was. Uiteindelijk werd het hem toch allemaal te vermoeiend. Het moment dat hij ons tenslotte vanuit zijn bed uitzwaaide zal ik nooit vergeten.

Tja, die wielerloopbaan van Henk Steevens. Geïnspireerd als hij was door het optreden van dorpsgenoot  Sjefke Janssen was hij er op het einde van de jaren veertig aan begonnen. Niet veel later stapte ook broer Leo op de racefiets. Getweeën sleepten zij menig succes uit het vuur. Het was nog de tijd dat Limburg een ijzersterke amateurlichting had, die niet alleen ieder weekend in eigen provincie startgelegenheid had, maar ook buiten de grenzen slag leverde, met name onder de vlag van de TWC Maastricht die intussen is opgegaan in de fusieclub Maaslandster. Het publiek smulde van de strijd.

De verrichtingen van Henk trokken ook de aandacht van Kees Pellenaars en toen Henk in 1953 (met de militaire dienst net achter de rug) zowel het amateurkampioenschap van Limburg op de Cauberg won, alsmede internationale koersen in Aken en Hannover, wist de ploegbaas hem over te halen een proflicentie aan te vragen, met …. gelijktijdig debuut in de Tour. ’Je gaat mee om te leren,’ sprak ’de Pel’ tegen de debutant. ’Volgend jaar moet je voor uitslagen zorgen.’ Daar is het nooit van gekomen, want toen het team voor de Tour ’54 werd samengesteld gaf Pellenaars bij het kiezen van de tiende (en laatste) man aan Juul Maenen uit Valkenswaard de voorkeur. Steevens is er altijd van overtuigd gebleven dat daar steekpenningen van papa Maenen aan te pas gekomen zijn.

Zonder Tour de France was het destijds voor de gemiddelde Nederlandse profrenner lastig een goed belegde boterham te verdienen, maar Henk (die eerder al eens met zijn makkers van ’Maastricht’ op het het nationaal clubkampioenschap beslag had gelegd)  knokte zich naar degelijke resultaten. In ’54, het jaar dus waarin hij voor de Tour gepasseerd werd, reed hij onder meer een goede Waalse Pijl en Ronde van Nederland. Op het WK in Solingen, gewonnen door de Fransman Louison Bobet, was hij met Van Breenen de enige Nederlander die de wedstrijd uitreed. In 1955 had hij opnieuw de Ronde van Nederland op het programma, alsmede de Ronde van het Zuid-Oosten, een achtdaagse rittenkoers in Frankrijk. Echter, ook was hij een paar weken uitgeschakeld door een zware val in de Ronde van Eibar, Spaans Baskenland.

Op zijn vierentwintigste koos hij voor een andere job. Echter, de wielersport bleef hij trouw, zowel geruime tijd als adviseur van zijn broer Harrie (die onder meer de Amstel Gold Race won), maar ook als chef d’equipe bij Ovis en Driessen Stoffen, twee gerenommeerde amateurploegen. Tevens leidde hij op verzoek van bondscoach Joop Middelink de vaderlandse afvaardiging in de Ronde van de Europese Gemeenschap. Ook behoorde hij nog een poosje tot de technische staf van de profploeg TVM. Maar ook buiten het wedstrijdgebeuren was Henk Steevens betrokken bij allerlei gebeurtenissen. Dat varieerde van een rol als Prins Carnaval ’54 van de Sajelaire in zijn woonplaats Elsloo tot het realiseren van een wielermonument aan de voet van de Maasberg aldaar. Kortom, Henk was met zijn  enthousiasme en inzet voor de gemeenschap een sympathieke verschijning. De jaren leken dan ook geen vat te krijgen op hem,  maar de strijd tegen kanker kon hij uiteindelijk toch niet winnen.

Jaap Kersten (85) uit Siebengewald is thans de oudste nog levende Limburgse Tourrenner. Landelijk is Wies van Dongen (88) de nestor in dit rijtje. De uitvaardienst van Henk Steevens zal vanwege het corona-virus  en de daarbij behorende maatregelen in besloten kring plaatsvinden. Henk, vaarwel.

Wiel Verheesen